*.¸¸.·´¨`As BaBas do Demo´¨`·.¸¸.->

Nadie é perfecto...

2006-02-27T10:21:00.000+01:00

Texto sacado do María Castaña, Santiago:

"Contan que cando Deus creou o mundo, para que os homes e mulleres prosperasen decidiu concederlles dúas virtudes. Así fixo:
-Aos suízos fíxoos ordenados e cumpridores da Lei.
-Aos ingleses fíxoos persistentes e estudosos.
-Aos xaponeses fíxoos traballadores e pacientes.
-Aos italianos alegres e románticos.
-Aos franceses fíxoos cultos e refinados.

E cando chegou aos galegos, volveuse cara ao anxo que tomaba nota e díxolle:
"Os galegos e as galegas van a ser intelixentes, boas persoas e do Partido Popular" Cando acabou de crear o mundo, o anxo díxolle a Deus:
"Señor, díchelle a tódolos pobos dúas virtudes e aos galegos tres. Isto fará que prevalezan sobre tódolos demais" "Anda!!, pois é verdade!!, mais como as virtudes divinas non se poden quitar, os galegos terán tres, pero a mesma persoa non poderá ter máis de dúas virtudes á vez"
E así foi:
- O galego que é boa persoa e do Partido Popular, non pode ser intelixente.
- O que é intelixente e do Partido Popular, non pode ser boa persoa.
- E o que é intelixente e boa persoa, non pode ser do Partido Popular

Expediente Xis

2006-02-09T13:17:00.000+01:00

Este é o famoso inquilino sempiterno da Quintana. Uns din que parece un peregrino e outros un monxe. Para quen non o coñeza, decir que é a sombra dun poste, que leva a toma de terra do pararraios da torre ao chan, proxectada no angulo da berengela coa porta santa. Decir tamén, que hoxe en día esa sombra está provocada por unha farola.
Eu escoitei a lenda de que é a pantasma dun monxe namorado dunha novicia. Vendo que o seu amor non era posible, decidiu quitarse a vida nunha noite de lúa chea. Agora deambula pola praza na espera da súa amada...
Unha noite, sentados nas escaleiras da praza, un amigo máis eu cabilamos nunha cousa:
Él dicíame que esa sombra era froito de moito estudo, e que abofé que estaba feita a propósito... Como non, situada nunha catedral, capital da peregrinaxe mundial, e lugar de orixe de peregrinos... Algo así como feito para arroxar máis misticismo a un lugar xa por sí mesmo máxico...
Eu, pola contra decidinme polo argumento da casualidade. Xa o sei que é moita, pero cústame crer nese estudo previo. Non logro imaxinar aos que puxeron o poste,(non hai moito que se inventou o pararraios) facendo pobas para ver que tipo de sombra proxectar ... Ademáis, ese mesmo poste está tamén noutros puntos da catedral sen provocar ningunha sombra...non sei, a verdade é que ademáis dunha cea en xogo teño moita curiosidade...

Mcgyver Vs Montañeiros Vascos

2006-02-01T10:49:00.000+01:00

Sí é certo: para quen o soñara, ou para o afortunado que o xa o vira pero que queira recordar, este video móstranos a visita de Mcgyver a Euskadi... Poderán os vascos co que non puideron nin os guerrilleiros colombianos, nin os malvados sovieticos, nin sequera os insurxentes de paises inimigos dos USAmericanos....
Atención ao maravilloso atrezzo, digno da Cordilleira Cantábrica con ristra de bananas incluida... Aconséllase velo comendo un bocadillo de nocilla por iso dos vellos tempos...

A palabra do César...

2006-01-18T18:11:00.000+01:00

A Torre, Cacheiras: unha fermosa aldea do concello de Teo con vistas ao Pico Sacro e onde din os vellos que se poden ver mais de sete parroquias distintas...
Todo moi fermoso ata que un día chega o camiño da evolución (ao que nadie se opón) pero que tampouco imos deixar que nos pase por riba. Os veciños organizámonos para protexer os nosos intereses, entre eles a nosa bonita aldea. Coma si fósemos os mesmos galos, fixemos algunha que outra protesta, coma o día que fomos a toma de investidura de Armando, seguro que tamén el se acorda, varias camiñadas dende Cacheiras ao concello, fumos ao parlamento, organizamos un acto para obter beneficios coa actuación de Carlos Blanco... Con toda esta presión conseguimos que nos escoitaran. Un día concedéronnos unha entrevista con Política Territorial alá na Roma... Acordouse minimizar o impacto na aldea, agora xa non a cortaría a metade senón que se inventaron un falso túnel, por onde discorrerá a carretera... Media solución, polo que nos foron calando. Ocorreu que cando quixeron expropiarnos as fincas polas que tantos traballos teñen pasado os nosos pais e avos, nalgún caso as unicas propiedades que nos quedan, resultan que nos pagaban unha mísera cantidade de sestercios... Vendo que se aproximaban as eleccións ofrecéronnos doblar dita cantidade. Ese acordo foi verbal, e coma nós creemos na palabra dunha persoa que estaba a ser grabada, aceptamos rematar coas protestas. Resulta que a día de hoxe non gañaron as eleccións, pero a palabra quedou no vento e os que agora gobernan non queren cumplila... Dende o concello mister Withe segue sen facernos caso pero menos mal que temos aliados...Algo teremos que facer, creo que xa está Panoramix a ferver a súa pota...

E ti como estas de poseído?

2006-01-17T11:13:00.000+01:00

Esta é a miña estrea... e ainda que un pouco tarde quixera profundizar no mundo das posesións....Absterse exorcistas... non me refiro a esas. As posesións e os regalos... De como nos acaparan e nos chegan a poseer.
Para mostra este relato do grande Julio Cortázar do cal debo o titulo deste blog.

" Piensa en esto: cuando te regalan un reloj te regalan un pequeño infierno florido, una cadena de rosas, un calabozo de aire. No te dan solamente el reloj, que los cumplas muy felices y esperamos que te dure porque es de buena marca, suizo con áncora de rubíes; no te regalan solamente ese menudo picapedrero que te atarás a la muñeca y pasearás contigo. Te regalan —no lo saben, lo terrible es que no lo saben—, te regalan un nuevo pedazo frágil y precario de ti mismo, algo que es tuyo pero no es tu cuerpo, que hay que atar a tu cuerpo con su correa como un bracito desesperado colgándose de tu muñeca. Te regalan la necesidad de darle cuerda todos los días, la obligación de darle cuerda para que siga siendo un reloj; te regalan la obsesión de atender a la hora exacta en las vitrinas de las joyerías, en el anuncio por la radio, en el servicio telefónico. Te regalan el miedo de perderlo, de que te lo roben, de que se te caiga al suelo y se rompa. Te regalan su marca, y la seguridad de que es una marca mejor que las otras, te regalan la tendencia de comparar tu reloj con los demás relojes. No te regalan un reloj, tú eres el regalado, a ti te ofrecen para el cumpleaños del reloj. "